مبحث دوم موضع مثبت ، نمايان در نظام شورايى شيوهء فرضى دوم اين است كه حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم براى آيندهء دعوت اسلامى و بعد از رحلتشان برنامه‌ريزى و موضع مثبت اتخاذ كنند ؛ به اين نحو كه قيموميت دعوت اسلامى و رهبرى اين تجربه را براى امت براساس نظام شورايى و بر عهدهء اولين نسل مسلمان معتقد كه شامل مهاجرين و انصار است ، قرار دهد . اين نسل كه نمايندهء امت است ، نسلى است كه بعدا قاعدهء حكومت و محور رهبرى دعوت اسلامى ، در سير تكاملىاش مىشود . در مورد اين فرضيه بايد بگوييم : خصلت وقايع و موقعيت عمومى و ثابت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و دعوت اسلامى و دعوتگران ، اين فرضيه را مردود مىشمارد ؛ به اين معنا كه ممكن نيست حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم اين طريق را بپيمايد و رهبرى دعوت اسلامى را مستقيما برعهدهء امت و در چارچوب اولين نسل مؤمن متشكل از مهاجرين و انصار و براساس نظام شورايى قرار دهد . براى روشن‌تر شدن موضوع ، نكات زير قابل توجه است :